ทุนนิยมดีจริงหรือ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าโลกมนุษย์เราช่วงนี้เป็นทุนนิยม โครงสร้างเศรษฐกิจต่างๆไม่ว่าจะเป็นประเทศมหาอำนาจอย่าง จีน อเมริกา 

หรืออดีตสหภาพโซเวียต ก็คือระบบทุนนิยม นับตั้งแต่สิ้นสุดระบบฟิวดัล (ศักดินาเหนือรัฐได้รับการพัฒนาเรื่อยๆมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ด้วยการปฏิวัติอุตสาหกรรม ลัทธิจักรวรรดินิยม หรือแม้กระทั่งสงครามเย็น ล้วนเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาและแพร่ขยายแนวคิดออกเป็นวงกว้าง ต้นเหตุอีกส่วนหนึ่งที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาควบคู่ไปกับเกมการเมืองโลกนั่นคือ กระแสแนวคิดแบบเสรีนิยม ที่มาพร้อมควบคู่กับระบบประชาธิปไตยแบบทางอ้อม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งทำให้ระบบทุนนิยมได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในฐานะเครื่องมือที่จะพาประเทศชาติมุ่งสู่ความร่ำรวย และ เจริญรุ่งเรือง ทุนนิยมในแง่ของโครงสร้างระดับประเทศมีอยู่หลายระดับไม่ว่าจะเป็น ทุนนิยมแบบไม่มีการคั่นแซงของเมือง ระบบทุนนิยมสวัสดิการ หรือทุนนิยมโดยรัฐ แต่ละส่วนจะพึ่งพาตลาดแตกต่างกัน ตลาดจะเสรีมากมายน้อยเท่าใดขึ้นกับการกำหนดนโยบาย แล้วทุนนิยมส่งผลดีกับโลกนี้จริงหรือ หรือบรรทัดฐานคุณความดีนี้มีขึ้นเพื่อมนุษย์ แล้วมันดีต่อมนุษย์ใช่หรือ คนเขียนจะทดลองพาคนอ่านทำความเข้าใจในอีกมุมมองของระบบทุนนิยม อย่างที่คนเขียนชี้แจงไปว่า ระบบทุนนิยมนั้นเกิดขึ้นได้น่าฟังมีคนยอมรับและอยาก เพราะค่าที่เกิดจากเงินที่ใช้เปลี่ยนนั้นมีอานุภาพมาก และก็สามารถทำให้มนุษย์เรานั้นได้โอกาสเข้าถึงทรัพยาการต่างๆได้มากกว่าผู้ที่ไม่มีศักยภาพในการหาเงิน ด้วยแนวคิดแบบเสรีนิยมนั่นเองที่พึ่งพิงพาจริยธรรมของมนุษยนิยมเป็นบรรทัดฐานในการชิงชัย เนืองด้วยเหล่าเสรีนิยมนี้เองที่ใช้ข้อตกลงของความเป็นเฉพาะผู้เดียวกระโจนลงมาสู่ตลาดแข่งขันกันด้วยประสิทธิภาพในการสะสมทุน มือใครยาวก็สาวได้สาวเอา แม้กระนั้นผลพวงที่ตามมาจากการแข่งขันในตลาดเสรีโน่นเป็นความเหลื่อมล้ำของระบบ อย่างเช่น นาย เป็นคนยากจน ส่วนนาย เป็นคนรวย นาย ขาดเงินที่จะส่งลูกเข้าชั้นเรียนโรงเรียนเอกชน แต่ว่านาย มีเงินสามารถส่งลูกเข้าชั้นเรียนได้ นั่นก็แสดงให้เห็นแล้วว่า การมีทุนนั้นนับเป็นการถ่างช่องว่างทางด้านสังคมให้เยอะขึ้นเรื่อยๆกว่าเดิมได้ ซึ่งแน่ๆ หากใช้จริยธรรมแบบเฉพาะผู้เดียว (เป็นเลิศในจริยธรรมแบบมนุษยนิยมเช่นกันนาย ก็ไม่ผิด เพราะเหตุว่าเขาหารายได้มาจากการประลองในตลาด แต่ว่าปัญหามันกำเนิดตรงที่ทุนนิยมไม่มีช่องว่างในการเข้าถึงจังหวะสำหรับผู้ที่ไม่มีสมรรถนะสำหรับในการรวบรวมทุนตัวอย่างเช่นคนอย่างนาย A
แล้วสิ่งสำคัญที่ทำให้มนุษย์เราเข้าถึงจังหวะสำหรับในการครอบครองทรัพยาการนั่นคือการเรียนรู้ แต่ทุนนิยมกลับถ่างช่องว่างในส่วนนี้ให้ห่างออกไปโดยกำหนดความกว้างของความเหลื่อมล้ำนี้ด้วยการแข่งขันของมนุษย์ด้วยกันเอง อย่าว่าแต่แข่งขันในระบบทุนนิยมเลย แม้แต่โอกาสในการเป็นมนุษย์ของนาย ก็อาจจะไม่เหลือเลยด้วยซ้ำ

Author: Hector Hawkins